Η «εκτός τόπου και χρόνου» επικοινωνιακή, κομματική φιέστα Μητσοτάκη στη Λάρισα για τον πρωτογενή τομέα

Η ομιλία Μητσοτάκη στη Λάρισα για τον πρωτογενή τομέα αποτέλεσε ακόμη μία επικοινωνιακή παράσταση, πλήρως αποκομμένη από τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι της χώρας. Αντί να δώσει σαφείς απαντήσεις στα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική αγροτική παραγωγή, ο κ. Μητσοτάκης περιορίστηκε, για ακόμη μία φορά, σε γενικόλογες διακηρύξεις, επανάληψη παλαιών εξαγγελιών και προσπάθεια αποποίησης και μετάθεσης των ευθυνών.

Η πραγματικότητα όμως στην ελληνική ύπαιθρο δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από επικοινωνιακές, κομματικές φιέστες. Το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια, συμπιέζοντας δραματικά το αγροτικό εισόδημα, με χιλιάδες αγρότες και κτηνοτρόφους να βρίσκονται αντιμέτωποι με σοβαρά οικονομικά αδιέξοδα, ενώ πολλοί εγκαταλείπουν την παραγωγή, αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις αυξανόμενες οικονομικές υποχρεώσεις τους. Την ίδια στιγμή, το Επιτελικό Κράτος συνεχίζει να μην λαμβάνει ουσιαστικά μέτρα για τη μείωση του κόστους παραγωγής και την προστασία του αγροτικού εισοδήματος. Αντίθετα, περιορίζεται σε ανεπαρκείς και αποσπασματικές παρεμβάσεις, που δεν αντιμετωπίζουν τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης στον πρωτογενή τομέα.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική της κυβερνητικής ανεπάρκειας είναι η κατάσταση που επικρατεί στη διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων, που συνεχίζεται αδιάλειπτα και μετά τη διάλυση του ΟΠΕΚΕΠΕ και την υπαγωγή του στην ΑΑΔΕ. Οι επιλογές και οι χειρισμοί της Κυβέρνησης της ΝΔ έχουν οδηγήσει σε σοβαρή αποδιοργάνωση του συστήματος, προκαλώντας καθυστερήσεις, σύγχυση και τεράστια ανασφάλεια στους παραγωγούς. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τις καθυστερημένες και κουτσουρεμένες αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ. Την ίδια στιγμή, που οι συνέπειες της κλιματικής κρίσης, οι φυσικές καταστροφές και η επέλαση των ζωονόσων επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο έναν ήδη πιεσμένο πρωτογενή τομέα.

Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός επέλεξε να επαναφέρει για ακόμη μία φορά το ζήτημα της μεταφοράς υδάτων από τον Αχελώο προς τη Θεσσαλία, ανακυκλώνοντας εξαγγελίες δεκαετιών, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα, χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο και χωρίς διασφαλισμένη χρηματοδότηση, ενώ τα προβλήματα της άρδευσης, των υποδομών και της διαχείρισης των υδατικών πόρων παραμένουν άλυτα. Και όλο αυτό το «κρεσέντο», ανέξοδης, υποσχεσιολογίας, από τη Λάρισα, την «καρδιά» της Θεσσαλίας, που βιώνει ακόμα την κυβερνητική αναλγησία και ανικανότητα από τις συνέπειες τουDaniel και τις επιπτώσεις της ευλογιάς στην κτηνοτροφία της περιοχής.

Και βέβαια, ο κ. Μητσοτάκης, αναφερόμενος στη συμφωνία Mercosur, επιχειρώντας να συγκαλύψει τις ευθύνες του και τις ευθύνες των ομοϊδεατών του στην ΕΕ, αναφέρθηκε «σε δικλείδες ασφαλείας» και σε «διασφάλιση των ελληνικών προϊόντων, τα οποία θα έχουν ευκαιρία να μπουν σε μεγάλες αγορές».

Απέναντι σε αυτή τη δυστοπική πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ έχει καταθέσει ένα ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό σχέδιο για την ανάταξη και τον μετασχηματισμό του πρωτογενούς τομέα. Ένα σχέδιο που στοχεύει στη μείωση του κόστους παραγωγής, στη στήριξη του αγροτικού εισοδήματος, στην ενίσχυση των συλλογικών σχημάτων παραγωγής, στη δίκαιη, έγκαιρη και διαφανή διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων και αποζημιώσεων και στην προώθηση βιώσιμων πρακτικών. Ένα σχέδιο που θα κρατήσει ζωντανή την αγροτική παραγωγή και θα συμβάλει καθοριστικά στην κοινωνική συνοχή της χώρας, θωρακίζοντας την ελληνική γεωργία απέναντι στις προκλήσεις της κλιματικής κρίσης.

Όσο κι αν επιχειρεί η Κυβέρνηση να καλύψει τα αδιέξοδα της πολιτικής, της με επικοινωνιακές εμφανίσεις, η πραγματικότητα στην ελληνική ύπαιθρο είναι αμείλικτη: η ΝΔ έχει οδηγήσει τον πρωτογενή τομέα σε μαρασμό. Η χώρα χρειάζεται, άμεσα, μια διαφορετική αγροτική πολιτική, με όραμα, σχέδιο και προτεραιότητα τον παραγωγό. Αυτόν τον δρόμο προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ και σε αυτό το δρόμο πορεύεται και θα πορευτεί.