Η σημερινή Πανελλήνια Ημέρα Φιλάθλου νομοθετήθηκε για να μην ξεχνάμε ότι ο αθλητισμός σημαίνει χαρά, συμμετοχή, σεβασμός, ζωή.

Και για να μην ξεχάσουμε τις πληγές που μας βαραίνουν.

Δεν ξεχνάμε τον Άλκη Καμπανό. Ένα νέο παιδί που δολοφονήθηκε τέτοια μέρα πριν από 4 χρόνια από την τυφλή οπαδική βία. Αλλά και δυστυχώς πολλά ακόμα θύματα αθλητικής βίας εντός και εκτός γηπέδων.

Σήμερα απλώνεται στον ελληνικό αθλητισμό και η σκιά του τραγικού τροχαίου δυστυχήματος στη Ρουμανία. Επτά συνάνθρωποί μας ταξίδεψαν για να στηρίξουν την ομάδα τους, για τη χαρά του αθλητισμού, και δεν γύρισαν ποτέ.

Ο αθλητισμός δεν μπορεί να συνδέεται με τον φόβο, τη βία, την απώλεια. Δεν είναι πεδίο μίσους, ούτε επίδειξης δύναμης.

Είναι χώρος ζωής, συλλογικότητας και ελπίδας.

Προτείναμε τη νομοθέτηση της σημερινής ημέρας ως χρέος μας έναντι της κοινωνίας των πολιτών αλλά και γιατι υποχρέωση μιας ισχυρής Πολιτείας είναι να αντιμετωπίσει και να μηδενίσει ουσιαστικά την αθλητική βία.

Με Παιδεία, πρόληψη, δικαιοσύνη και πολιτικές που προστατεύουν τη ζωή.